Pepijn van Hoof werd vierde, maar is een inspirerende kampioen van ‘n andere soort

Even terug naar ‘Monika’s Dubbeltoernooi’, een week geleden. Want we benoemen hier steeds wel winnaars met bekers en andere prijzen, maar de kampioenen van een andere soort kennen we vaak niet. En soms zijn ze zo bijzonder en inspirerend, dat hun verhalen het vermelden minstens zoveel waard zijn als bekers.

Pepijn van Hoof

Neem Pepijn van Hoof, nimmer verzakend speler in onze recreantengroep en fanatiek deelnemer aan trainingen op de maandagavond. Tot mei 2020 lacht het leven de nu 37-jarige Pepijn toe. Lekker bezig, begenadigd tennisser, kerngezond, met vrouw Martine en dochters Kate (2,5 jaar) en Charlie (zes maanden) mooi wonend in Rosmalen….. Tot een herseninfarct zijn leven op z’n kop zet en Pepijn aan de rechterkant van zijn lichaam volledig verlamd raakt.

‘Lekker ding’

Wat volgt is een zwaar revalidatieproces langs logopedie, fysiotherapie en ergotherapie, om zijn functionaliteiten te verbeteren en om bijvoorbeeld weer te leren praten. Via ‘mama, mama’ wordt het ‘lekker ding’ richting z’n vrouw, en daarna verbetert zijn spraakvermogen snel. Daarmee logenstraft Pepijn de sombere diagnose dat hij misschien nooit meer zal kunnen praten.
“Er is veel meer mogelijk dan je zelf denkt”, heeft hij dankzij veel wilskracht en doorzettingsvermogen ervaren. “Je lichaam uitdagen. Blijven knokken, geloven in jezelf, denken in mogelijkheden in plaats van onmogelijkheden”, geeft hij enkele tips.
Met zijn ‘sidekick’ Raz Aldebis legde de van oorsprong rechtshandige Pepijn vorige week beslag op de vierde plaats bij ‘Monika’s Dubbeltoernooi’. Geen beker, geen enkel prijsje en nog niet eens vernoemd in het verslagje. Pepijn had dat allemaal ook niet nodig. Hij vond de trots bij zichzelf.
“Na m’n herseninfarct ben ik op advies van mijn vader (Peer van Hoof, die al lid was van JCV) gestart met tafeltennis. Met links! Hoe moeilijk dat in het begin ook was, ik genoot ervan en had plezier. Bovendien is tafeltennis goed voor mijn brein. En vrijdag – twee jaar later – werd ik vierde van de elf dubbels! Dus: geef nooit op”, adviseert hij.

Ambassadeur

Pepijn staat voorop tijdens een boksdemonstratie in Uden.

Met zijn verhaal zegt Pepijn mensen te willen inspireren. Behalve met tafeltennis bij JCV doet knokker Pepijn dat bij Brain Boxing Boldy (NAH, Niet Aangeboren Hersenletsel) in Den Bosch. Daar leert hij combinaties te onthouden en op een juiste manier uit te voeren. Hij leert er focussen en door middel van kickboksen werkt hij aan balans en stabiliteit. “Zó fijn om dit te kunnen doen”, zegt Pepijn.
Door zijn vorderingen en het plezier dat hij daar uithaalt, draagt hij zijn ervaringen graag uit. Dat doet hij onder meer door het geven van demonstraties bij zorgcentra, door optredens in tv-programma’s en door middel van zijn ambassadeurschap voor hersenletsel.nl.

Paralympisch toernooi

Met John van Iersel en een Twix.

Daarnaast draagt Pepijn zijn missie dus uit door zich met volle overgave en plezier ‘met links’ te bekwamen als tafeltennisser bij JCV. Zijn persoonlijke triomf ‘bij Monika’ deelde hij ook op LinkedIn. Dat leverde niet minder dan 150 reacties op. Één ervan was van commissielid para-tafeltennis Saskia Meijer van de Nederlandse Tafeltennisbond (NTTB), die hem wees op diverse trainingsmogelijkheden en het spelen van speciale toernooien. JCV gaat Pepijn helpen bij het onderzoeken van de mogelijkheden.
Helemaal prijsloos was Pepijn trouwens al niet. In maart mocht hij al eens ‘n Twix delen met dubbelpartner John van Iersel. En afgelopen vrijdag pakte hij dus de vierde plek tussen elf duo’s. Die als toernooizege gevierde persoonlijke overwinning was niet ‘goed genoeg’ voor een prijs of zelfs maar een vermelding. Toch is Pepijn een wilskrachtige échte kampioen! Een inspirator en voorbeeld voor velen.